na polu kompozycji fortepianowej, wszelkie transkrypcje i obwijania melodyj w arabeski czy melizmaty muzyczne, o ile nie szły w kierunku dawnej szkoły, są w części albo wynikiem i dalszym rozwinięciem, albo rozebraniem na cząstki rzuconych lub napomkniętych przez Chopina technicznych sposobów, alboli też zastosowaniem i zespoleniem ich ze sposobami szkół dawniejszych, mianowicie z takimi odcieniami, jakie przynosiła ze sobą już to siła fizyczna, już talent, pojęcie i indywidualność wirtuozów." "Ulotne arabeski - pisze Breithaupt - podobne są do pereł rosy w kielichach czarnych aksamitnych róż. Jego skale i pasaże są wyrazem nastrojów, a często odznaczają się nie tylko śmiałością, ale i wielkością. Tak samo i fioritury zawsze są u niego elementami nastroju, tak że przedstawiają istotną, głęboką wartość melodyjną."

"Te odkrycia, te ulepszenia, " te zdobycze poczynione w dziedzinie techniki fortepianowej przywiodły go do nowego układu palców (przeciwko któremu z początku protestowali niektórzy zwolennicy starego kierunku), który z czasem jednak powszechnie przyjęty, stał się