z myślą o Stefanie Batorym. Jeszcze do niedawna zaliczany do słabszych utworów Chopina jako "sztuczniejszy, w mniej szczęśliwej chwili poczęty", a bezwarunkowo stawiany niżej znacznie aniżeli Polonez A-dur, obecnie przez nowoczesną krytykę został postawiony bardzo wysoko, tak że mu jednogłośnie przyznano wyższość nad swym świetnym poprzednikiem. Jakoż istotnie jest to utwór głębszy, bardzo interesujący pod względem muzycznym, bo bardziej utrzymany w stylu symfonicznym. Słowem, jest to utwór nowoczesny na wskroś, niemal modernistyczny. Główny motyw, jako oktawy w basie, odznacza się wspaniałym polotem, pełnym tragizmu. Dla niektórych jest to marsz żałobny. "Jeżeli polonezy Chopina - mówi Jabłczyński - mają służyć jako przygrywka do pochodu, do marsza, to tylko kawalerii, naturalnie bohaterskiej; jeżeli mają służyć jako marsz pogrzebowy, jak na przykład c-moll, to tylko dla żołnierza-kawalerzysty, który padł w boju, i to nie zwyczajnym, lecz w takim, jakie prowadzono pod sztandarami Napoleona. Polonez ten ze względu na swój nastrój żałobny, nieomal konduktu pogrzebowego, ma się w stosunku do poprzednich trzech Polonezów (cis-moll, es-moll i A-dur) jak Polonez-Fantazja do