dominancie gamy E-dur, bardzo łagodnej i tak pełnej prostoty, że ją zwykle wyrazami senza espressione oznaczać radzimy. Następuje powrót do części pierwszej, repetycja, a potem... Trio w Des-dur. Mało znam ustępów, bądź u Chopina, bądź nawet w całej literaturze muzycznej, które by przeciętnie trudniejszymi były pod względem stylu od 4 taktów początkowych tego Tria. Prostota i wytworność łączą się w tym ustępie w sposób iście chopinowski i charakterystyczny. Oprócz pewnej dozy intuicji, niezbędnej w takich razach, do dobrego wykonania tego ustępu przyczynić się może i logiczne zastanowienie się nad szczegółami, na mocy znanej już reguły nut mocnych i słabych. Frazes jest widocznie 4-taktowy, zatem dążący do ściszenia w takcie 4. Nuta go rozpoczynająca (/) najtrudniejsza do wzięcia, gdyż, jako długa i poczynająca frazes zstępujący, musi być stosunkowo dość mocna, a bynajmniej nie ostra, owszem, szlachetna i łagodna. Spadająca z wdziękiem triolka również niemałe przedstawia trudności: musi być ona regularna, a jednak nie wzięta sucho i obojętnie. W tej triolce, jak i w całym frazesie, przebijać musi pewna wzniosłość, pewne skojarzenie dumy z elegancją, pewna... dystynkcja, wyraz