dzieł. "Cóż po szczytności - wyraził się raz z powodu dzieł Schuberta - jeśli zaraz po niej oklepanka lub tuzinkowość idzie."

Dla Webera był pełen uznania. Przede wszystkim zachwycał się Freischützem, a wysoko cenił niektóre spomiędzy jego utworów fortepianowych, jak Conzertstiick, Sonaty: e-moll,As-dur,i C-dur, choć im zarzucał "niefortepianowość". O polonezach nie mówił nic, co się pozwala domyślać, że ich nie sądził zbyt pochlebnie. Co charakterystyczne, że Chopin przez długi czas wcale nie znał fortepianowych dzieł Webera, przekonany, że twórca Oberona tworzył tylko opery.

Spomiędzy współczesnych kompozytorów należących do starszej szkoły najwyżej cenił Chopin trzech: Hummla, Fielda i Moschelesa. Najbardziej zadawalniał go pierwszy z nich, jako pełen mozartowskiej pogody, bo też był to jeden z tych niewielu kompozytorów, który na młodociane utwory Chopina, aż do jego obu koncertów włącznie, wywarł niewątpliwy wpływ. Ale i później, choć już o jakimkolwiek wpływie nie mogło być mowy, zawsze był Hummel jako autor utworów fortepianowych ulubionym