grobu.

Typ ten niezachwiany talentu Szopena, ile wzniosły, cudowny, na głębią uczuć działający, tyle nie wątły, nie przechodni, nie zużyty, a nieśmiertelny, .bo w jego utworach myśl mieszka, a myśl nie przestanie być myślą.

Skoro z pianistów on jeden myślą nas darzył, on jeden tylko z nich był poetą".

13 listopada Kur jer Warszawski, Nro 300 - pisał:

"Jeden z dzienników francuskich, mówiąc o grze zmarłego Szopena, tak się między innemi wyraża: