Z dniem popielcowym więc - zaczął się następny okres roku, zwany okresem Wielkiego Postu, skończyły się zatem i śluby, ale zdążyła się w tym karnawale uchronić od klocka panna Julia Pągowska, córka urzędnika z Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, wychodząc za mąż za naczelnika wydziału Banku Polskiego, pana Feliksa Miaskowskiego. A krewniaczkc to pewno owej panny Pągowskiej, którą tó jeszcze w 1830 roku stary Górski, "tiego tiego" - jak opisywał Fryderyk Tytusowi Woyciechowskiemu - sprzed nosa sprzątnął synowi, biorąc pośpiesznie i prawie ukradkiem ślub na Bielanach. Tegoroczna oblubienica brała ślub w kaplicy Archikonfraterni Literackiej, u Ś-go Jana, nie tylko jawny, ale i paradny, przez Biskupa Administratora Archidiecezji pobłogosławiony, do ołtarza zaś doprowadzoną została przez Jaśnie Wielmożnych Ministra Sekretarza Stanu Królestwa Polskiego Turkułła i Tajnego Radcę, Szambelana, Prezesa Banku Tymowskiego, po ślubie zaś prowadzoną była przez Sekretarza Stanu Le Brun. Choć zaś symbolicznie skrzypce do pudła, niczym do trumny, złożono, umknęła chyżo Popielcowi bogini Terpsychora w osobie panny Marii Taglioni, choć więc