przyznać uczciwie, że "niewczas po zabawach karnawałowych, a szczególniej świetna rozmaitość przedstawień w teatrach" tym razem sprawiły, że publiczność nie zapełniła, jak zwykle, całej sali), oraz w dniach 4-tym i 11-tym lutego koncerty sławnego fortepianisty Leopolda de Meyer (tego to samego, który w sierpniu roku zeszłego grał przed Sułtanem, siedzącym ponoć tuż tuż przy artyście dla śledzenia "wszystkich rulad, skoków i krzyżowania się rąk" i udarowany został od owego monarchy złotą tabakierą wysadzaną brylantami) - sprowadziły co najznakomitsze osoby i świat artystowski. Jeszcze zaś przed koncertami można było zapoznać się z dziełami "na teraz przeieżdżaiącego przez Warszawę sławnego Wirtuoza P. Leopolda Meier", wśród których to i "Arja z opery Fury tanie Belliniego, transponowane na fortep:, ofiarowane Szopenowi", już zaś po pierwszym koncercie, oceniając pana de Meyer kompozycje na tematy z Lukrecji Borgia i Normy... "nie myślemy - mówili Warszawianie - czynić porównania między Koncercistą (...) a Lisztem lub Thalbergiem, przy tej okoliczności przypominamy, że gdy dwaf znakomici Znawcy sprzeczali się o to czy Rafael lub Michał Anioł większym był Artystą, w końcu zgodzili się na to, że