gdzieś na wiadomych jej rozstajach i... "oby ieszcze nieprędko pokazała się u nas - wzdychali Warszawianie - aby nie nastąpiła przykrość po przykrości". Wszelako Ogród Saski stawał się już z dnia na dzień "znacznie ażurowy" i zasadzone jeszcze przed dwoma laty dorosłe drzewa na dziedzińcu byłego Uniwersytetu (nad podziw się przyjęły!) odsłaniały konary, gubił też liście tyle ulubiony przez Warszawian i za osobliwość brany mały klonik przed kilku laty wyrosły w szczelinie podstawy pomnika Ś-go Jana Nepomucena przy ulicy Senatorskiej, a na teraz "iuż blisko połowy wysokości statuy Świętego dosięgły"... Jak się to dzieje, że rośliny rosnąć mogą "w pośród kamieniu", jak w ziemi? "Zkąd one wzrost biorą, gdzie ssą pokarm życia, trudno zgadnąć, bo opoki lub kamienia nic zapłodnić nie zdoła", a zatem "zkąd przyszło ziarno tego drzewka, iaka iego dalsza przyszłość, również iest zagadką". W niektóre też już ranki przymrozek, co prawda ledwo dostrzec się dający, ścinał rosę, srebrząc ogródek na tyłach posesji Nro 1255 przy ulicy Nowy Świat, ogródek tyle pielęgnowany przez Mikołaja Chopina, a więc - "każdy krzak latorośli winnej, sztachetki w roku zeszłym przez niego zrobione i poustawiane..." Może też właśnie nie