Pragskiej" na ponczyk i hojdawkowe uciechy. Prawda, że i dojrzalsi wiekiem, i starsi, po zimowej "lekkiej słabości" zwanej "grippą", snadniej teraz zapadali na zdrowiu i z nagła prawie opuszczali ten świat, jak choćby zmarły 23 kwietnia 39-letni pan Józef Bogucki, literat, znany autor Wizerunków społeczeństwa Warszawskiego, lub jak zgasły nazajutrz po nim 75-letni pan Walenty Kratzer, emeryt, tenorzysta niegdyś w dawnym teatrze, a potem i dyrektor Orkiestry Teatru Rozmaitości, i profesor w Szkole Głównej Muzyki, a wreszcie nauczyciel i dyrektor Chórów Opery, do którego to "po głosy dla chórów" chodził przed swym pożegnalnym koncertem Fryderyk Chopin... A lichy też już ponoć był i przepowiadano, że końca roku nie doczeka 87-letni szanowny "Nestor Artystów muzyki", pierwszy wiolonczelista Nadwornej Orkiestry Króla Stanisława Poniatowskiego, a potem profesor Konserwatorium, Józef Wagner, po Elsnerze i Kratzerze ostatni już "z pleiady dawnych Artystów"... Umierali więc i ludzie w średnim wieku, i starsi, wszystko to prawda, ilość przecież zgonów wśród młodych Warszawian była zatrważająca i przypominała nieledwie groźne epidemie, w czasie to trwania których śmierć z największą zaciekłością ścigała tych