Łatwiej atoli było wyzwolić się od cholery i jej skutków niżeli od uwłaczających godności narodowej ukazów i obwieszczeń.

Zaraz w pierwszej połowie stycznia 1832 roku car "raczył zwrócić Najłaskawsze oko na dzieci płci męzkiej, po poległych w ostatniej wojnie Jenerałach, wyższych i niższych Officerach byłego Wojska Polskiego w stanie zupełnego sieroctwa zostaiące, i mieć chce, aby też sieroty, bez względu na to, że ich ojcowie walczyli przeciwko prawemu MONARSZE swoiemu, znalazły opiekę i wychowanie w Rossyjskich Rządowych Edukacyjnych Jnstytutach..." W połowie stycznia podpisał "Naczelnie Kommenderuiący Xiąże Warszawski, Hrabia Paskiewicz Erywański" - "Obwieszczenie w Królestwie Polskiem Wzywaiące Podofficerów i Żołnierzy byłego Wojska Polskiego do zaciągania się z ochoty do Wojska Rossyjskiego". W drugiej połowie lutego ogłoszono, że car "będącym iuż w niemłodych latach" żołnierzom byłego wojska polskiego, a wchodzącym "do służby Rossyjskiej" na czas od 15 do 25 lat - "najmiłościwiej dozwolił skrócić ten czas od 10 do 15 lat". W