jednego tylko pragnie: a to, żeby "chodząc ieszcze in hac lachrymarum valle" doczekał się opery Fryderyka kompozycji, i to opery narodowej, której temat "użytym będzie z Hystoryi sławo polskiey". A jeszcze... gdybyż tak pan Elsner mógł zobaczyć się ze swym dawnym uczniem i o wielu, bardzo wielu sprawach porozmawiać, a i podziękować za ów dar przysłany jemu, staremu nauczycielowi, za ów więc wizerunek Fryderyka rysowany przez Vignerona, a litografowany u Engelmanna...

Wrzesień zaś ciepły jak dotąd i łagodny... prawie że potulny, bo bez złości przyrodzonych natury, jak burze i gradobicia, splatał się przecież z codziennych spraw, z wieści i wiadomości, i z niespodzianek, jak każdy inny miesiąc. Już choćby sam czwartek 11 września przyniósł Warszawie wiadomość, że z okazji poświęcenia "odkrywaiącego się" w dniu dzisiejszym, w St. Petersburgu, pomnika wystawionego carowi Aleksandrowi I - feldmarszałek Paskiewicz, na mocy udzielonej mu władzy w sprawie niektórych emisariuszy i innych będących "z kategorii burzycieli usiłujących wzniecić niespokojność w kraiu..." raczył udzielić przebaczenia sądzonym lub ułaskawić niektórych osądzonych - bądź