księgarni S. H. Merzbacha, jako ósme z kolei dziełko "z zbioru sztuk dramatycznych grywanych na teatrach Warszawskich" - a opatrzona ryciną przedstawiającą aktora Panczykowskiego w roli Blumskiego. Jeśli zaś pół Warszawy mówiło o paradnym, w kształcie piramidy wykonanym pomniku grobowym, jaki jenerał Wincenty Krasiński wzniósł w Opinogórze na grobie swego przyjaciela "o kuli", zmarłego w 1831 roku lekarza pułkowego z czasów napoleońskich jeszcze, Franciszka barona Girardot - nie sposób, aby i rodzina Chopinów, korzystająca niegdyś często (szczególniej Frycek) z pomocy nieodżałowanej pamięci "doktora Żyrardo", leczącego Warszawę również i gorczycą - nie interesowała się szczegółami bogatego przeozdobienia nagrobka, "wyszłego z wyrobni Józefa Czerwińskiego Rzeźbiarza..." Nie mogło też, pod koniec kwietnia, umknąć uwadze pana Mikołaja, że Emanuel Bonfils, nauczyciel języka francuskiego przy gimnazjum mieszczącym się w pałacu Działyńskfch na Lesznie, upoważniony przez Wysoką Komisję Rządową Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego do otwarcia dodatkowego Kursu języka francuskiego - ciągle jeszcze o uczniów zabiegał i o względy rodziców się starał.