Warszawy", i żyjącej Agnieszki z Jędrzejewiczów - z 24-letnią Katarzyną Jerzmanowską, sierotą, córką nieżyjących już Piotra, naczelnika Komory Województwa Kaliskiego, i Kunegundy z Lemańskich, urodzoną w mieście Górze, w guberni mazowieckiej, zamieszkałą zaś przy familii w Warszawie na ulicy Miodowej Nro 492, tedy i ślub biorącą w świętojańskiej parafii. Panu młodemu świadkował wuj, 54-letni Kazimierz Borakowski, radca Komisji Centralnej Likwidacyjnej, ze strony panny młodej stanął na świadka wuj jej, Hilary Ostrowski, Radca Stanu, dyrektor Wydziału Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Ba, miała Kasia Jerzmanowska wuja rodzonego, najukochańszego, Pawła Jerzmanowskiego, dawnego wojaka, który był z Napoleonem na Elbie, a ożeniwszy się z jedną z byłych dam dworu Józefiny zamieszkał na stałe w Paryżu i pragnął bardzo mieć Kasię przy sobie, czemu się jednak żyjący jeszcze wtedy rodzice sprzeciwili. A Kasia, wyszedłszy za mąż, napisze do wuja, przecie list wróci "retro: reuse" i nawet Ludwika Jędrzejewiczowa na wszystko prosić będzie Fryderyka, aby się dowiedział, czy Napoleonida żyje i czy jeszcze mieszka przy "rue Lafitte NO 21 w Paryżu", czy gdzie indziej...15