kraiów Europy; my występuiemy tylko iako wyraz niewymownego entuzjazmu, który ogarnął ogół Słuchaczów. Otoczony wieńcem urodnych Dam, młody Laureat z całem wylaniem serca i duszy wykonywał urocze kompozycje Szuberta; (...) Obok niewyczerpanych skarbów harmonji i wdzięku, Liszt nadludzkie rozwiia władze w pokonywaniu najuporniejszych trudności, co mówię, dla Liszta nie masz trudności... Liszta natchnienie wyręcza. Niech nam iednem słowem wolno będzie zakończyć zdanie o tym Artyście, który przekroczył wszelkie granice porównania: Liszt wedle najdalej posuniętych, chociażby idealnych poieć o doskonałości muzykalnej, iest zdaniem naszem ostatnim wyrazem tej doskonałości".

Również i Gazeta Warszawska, z tegoż samego dnia, rozwodząc się nad potęgą i urokiem gry tego "apostoła muzyki" - wołała:

"Jestże to fortepian, z którego ten olbrzym, ten duch piorunów i pogody razem żelaznemi i jedwabnemi palcami dobywa te grzmoty i śpiewy syreny, maluje te obrazy burzy i pogody, tentni i śpiewa, przeraża i kołysze, i tak wyraźnie, tak dobitnie, tak jaskrawo przebiega wszystkie