Purytanie szczęśliwie i z łatwością z tematu się wywiązał - nikomu jednak w tym kwartale teraźniejszego roku, okresie więc poprzedzającym przyjazd nieporównanego, genialnego Liszta, nie było danym tak zawładnąć najtkliwszymi uczuciami lubowników muzyki, jak to przypadło w udziale 13 i półletniemu "cudownemu dziecku", fortepianiście Antoniemu Rubinsteinowi, rodem z Moskwy, uczniowi pana Villoing, członkowi Towarzystwa Filharmonijnego w Berlinie, temu, którego podziwiała cała muzyczna Europa, a który po ostatnich swoich koncertach we Wrocławiu zjawił się z początkiem lutego w Warszawie - na całomiesięczny prawie w niej pobyt. Nie sposób pomyśleć, aby ktoś z rodziny Chopinów nie był bodaj na jednym z koncertów tego młodocianego wirtuoza, o którym można było mówić "zawsze iedno i to samo: brawo, brawissimo, chcielibyśmy go słyszeć ieszcze i ieszcze!" Wśród egzekwowanych przez to "dziecię z olbrzymim talentem" utworów, "tak dawnych iakoteż nowoczesnych mistrzów" - na koncercie w Sali Redutowej, w dniu wtorkowym 21 lutego, wśród " numerów dzieł najtrudniejszych" ten "Artysta w miniaturze" odegrał Liszta "Fantazję z Łucji z Lamermoru"... dał oraz na zakończenie "Liszta Pochwałę łez i chromatyczną