dlatego tylko, że ją uważał za mniej udaną od innych utworów autorki Lelii, czy też nie podobała mu się może dla innych powodów, mianowicie dla przyczyn osobistej natury?

Ażeby odpowiedzieć na to pytanie, należy przede wszystkim znać treść tego psychologicznego romansu, którego głównymi bohaterami są Lukrecja Floriani, sławna artystka dramatyczna, książę Karol Roswald, dystyngowany neurastenik, jak go scharakteryzowano trafnie, i przyjaciel tego ostatniego, hrabia Salwator Albani. Książę Karol, młodzieniec szlachetny i sympatyczny, ale nerwowy, fantasta, podejrzliwy i bardzo delikatnej kompleksji fizycznej, a przy tym arystokrata w każdym calu, chorujący na hipertrofię imaginacji, zajechawszy do pałacu Lukrecji Floriani, która tu, wycofawszy się z teatru, żyła samotnie, oddana wychowaniu czworga dzieci po trzech kochankach, gdy ujrzał piękną i młodą jeszcze, bo zaledwie 30-letnią Lukrecję, zakochał się w niej na śmierć, przy czym zachorował niebezpiecznie, tak że nie mógł jechać dalej. W czasie choroby, pielęgnowany przez czarującą exaktorkę, która z prawdziwym poświęceniem wywiązywała się z roli siostry