uwagę, że 17-letnia Solange była prześliczną dziewczyną, której uroda nawet u pani Sand budziła podziw. Je lui ai acheté - pisała o niej matka dnia 12 września 1845 - un petit cheval noir qu'elle gouverne dans la perfection et sur lequel elle paraît belle comme le jour. Nie dziw więc, że i Chopin był pod jej urokiem, że mu z dnia na dzień ulegał coraz bardziej, czemu szczególnie sprzyjały wspólne - we dwójkę tylko - przejażdżki kabrioletem, długie pogawędki i przechadzki po ogrodzie przed domem, długie poufne rozmowy w pokoju Chopina, a wreszcie miłe chwile spędzane przy fortepianie na grze na cztery ręce, nie mówiąc już o tych chwilach, gdy Solange, siedząc obok, słuchała natchnionej gry Chopina. Wszystko to nie było bez niebezpieczeństwa dla dwóch takich istot jak Chopin i Solange. Jakoż mimo woli lgnęli do siebie, popychani wzajemną sympatią ku sobie, sympatią, której za psychologiczne podłoże służyło uczucie "dawnej przyjaźni", a która pod wpływem sprzyjających okoliczności bardzo łatwo mogła się przeobrazić w inne, gorętsze uczucie, Zdaje się, że i Chopin, i Solange już byli na tej drodze, bynajmniej nie troszcząc się o to, że ta droga równała się śliskiej pochyłości.