lipca pisze Chopin: "Wczoraj mi Solange przerwała, żeby z nią grać na 4 ręce; dzisiaj żeby zobaczyć, jak drzewo ścinali, jedno z tych, co koło pawilonu, co w ogrodzie koło drogi, gdzie Jędrzejewiczostwo wysiedli". W liście z 1 października znalazły się o Solange aż dwa ustępy, oba mówiące niemało: "Wróciłem ze spaceru z Solange, która mię porządnie przespacerowała kabrioletem w towarzystwie Jacqua. Jacques zowie się ogromny pies bardzo pięknej rasy, który Pani domu ofiarowano na zastąpienie starego Simon, który tego roku bardzo się postarzał i ma łapę sparaliżowaną. Nieodstępny przyjaciel grubego Koko, chociaż rasy w swoim rodzaju przecudnej. Jak deszcz, tak do kabrioletu się pakuje i jak się położy, tak głowa z jednej strony się moczy, a ogon z drugiej, mimo najdowcipniejszej jego pozycji, żeby się od deszczu uchronić; ale za duży na takie wygody". W innym miejscu zaś, pod koniec listu, pisze Fryderyk: "Solange, co mi przyniosła czekolady na przekąskę, każe mi pisać, że Ludwikę ściska. Dobre ma serce barri z o". Jeśli się zważy, jak skrytym był Chopin, gdy chodziło o ujawnianie swych serdecznych uczuć, to o tyle większą wagę należy przywiązać do tych tak często powtarzających się ustępów o Solange. Cóż dopiero, gdy się weźmie pod