d'un lieu qui nous réunirait tous et pour toujours. Soyez bénis, chers anges éloignés, Vous, Votre sainte mere, Vos eniants, Votre iamille, tous ceux que Frédéric porte dans son coeur et dans sa pensée a toutes les heures de sa vie.

A jednak pomimo tych łudzących pozorów zaczynały się rozchodzić wieści wśród przyjaciół Chopina, wieści, które już w ciągu tego lata doszły nawet do Warszawy, do rodziny Fryderyka, że jego stosunek do pani Sand przechodzi przez jakieś przesilenie, że ten stosunek przyjaźni, tak błogiej i harmonijnej do tej pory, pogorszył się w ostatnich czasach... Zaniepokojona tymi pogłoskami Ludwika w tej chwili napisała do Fryderyka, ażeby z najlepszego źródła zasięgnąć informacji, ile prawdy było w tych plotkach, czy istotnie zaszła jaka zmiana w jego pożyciu z panią Sand? Jakkolwiek rzecz się miała naprawdę, Chopin zaprzeczył wszystkiemu, i to najkategoryczniej, jak tylko mógł. Oto jego odpowiedź: "Ä propos tego wszystkiego, o co mi się Ludwika w liście pyta, wszystko nieprawda i bez żadnego podobieństwa do niczego... Nie wierzcie nigdy złym pogłoskom, bo dużo ludzi na świecie, którzy szczęścia nie mogą widzieć