Polonaise-Fantaisie oraz muzykę do dwóch poezji Bohdana Zaleskiego: Dwojaki koniec i Nie ma, czego trzeba. Nie wszystko pokończył w ciągu bytności w Nohant, albowiem w ogóle jakoś mu nie szło pisanie, ale choć przeważnie czuł jakby odpływ twórczego natchnienia - którego wyczerpanie chwilami znać na Polonezie-Fantazji - to jednak po kilka godzin dziennie przebywał w swoim pokoju, w owych espaces imaginaires, pochylony nad swymi "papierami muzycznymi". Oto co sam o tej swojej tegorocznej pracy kompozytorskiej pisał w liście z 1 października do Jędrzejewiczów: "Oj, czas ogromnie schodzi! Nie wiem, jak się dzieje, ale nic robić poczciwego nie mogę, a jednakże nie lenię się, nie łażę z kąta w kąt jak z Wami, tylko po całych dniach i wieczorach siedzę w moim pokoju. Muszę jednakże pokończyć niektóre manuskrypta przed wyjazdem stąd, bo w zimie komponować nie mogę. Po waszym odjeździe tylko ową Sonatę napisałem. Teraz prócz nowych mazurków nic nie mam gotowego do druku, a trzeba". Jakoż pracował ze zdwojoną intensywnością, ale że mu komponowanie szło źle na ogół, że choć miał pozaczynanych tyle kompozycji, żadnej pomimo wysiłku nie mógł nadać ostatecznej formy, więc zdarzały się dnie, w których go po prostu ogarniała