dnia zaprowadziłem go do Gavarda na wieczór, gdzie był Janin, i chciałem go prezentować, ale nie chciał. W parę dni przychodzi do mnie i powiada, że oddał list Janinowi i że będzie o nim artykuł pisał, tylko mnie prosi, żebym mu napisał, co ma umieścić o jego kompozycjach, i żebym to Janinowi przed czwartą tego samego dnia posłał. Nie mogłem tego zrozumieć. Pytam się, z kim był u Janina. Powiada mi, że z redaktorem "Kuriera", przyjacielem intime Janina. Znam redaktora en chef "Kuriera", Durieu; pytam się, czy ten? - Nie, jakieś inne nazwisko, o którym w życiu nie słyszałem. Ale myślę, że może przyjaciel jaki domowy Janina, więc powiadam Nowakowi, żeby nazajutrz rano był u mnie, że pojedziemy razem do Janina, żeby mu sam powiedział, czego chce. Każę się wnosić nazajutrz do Janina, przyjmuje mnie jak najmilej, on i żona, biorę za pretekst, żem przyszedł podziękować za dobre przyjęcie mojego rodaka. A on mi na to, że powiedział Nowakowi, że parę słów ode mnie (un petit mot de Chopin) dosyć by było na rekomendację dla niego - et imaginez-vous, dodał, il se tait présenter par un imbécile dont je ne sais meme pas le nom, więc ten ami intime, to ten, którego Janin nie zna imienia. Śmieliśmy się obydwa z poczciwego