to raczej z naiwności niż z zepsucia. W każdym razie obok wad i braków, które mógł i musiał mieć, posiadał zalety równoważące te braki i wady. Był pracowity, śmiały, czynny, stanowczy, wytrwały. W ogóle była to natura zdrowa i silna zarówno fizycznie, jak moralnie. Z tą siłą szła w parze pewna brutalność, która zresztą była raczej wynikiem szczerości. Nabrawszy takiego przekonania o Clésingerze, dla którego miała sporą dozę pobłażliwości, ile że spodobał się jej od pierwszej chwili, pani Sand powoli zaczęła oswajać się z myślą, że on zostanie mężem Solange, a Fernandowi da się odprawę. Po wtóre, znając uparty i samowolny charakter córki, mogła przewidzieć, że skoro Solange zakochała się w Clésingerze, a to już był fakt nie ulegający żadnej wątpliwości, to nie było takiej siły, która by ją skłoniła do poślubienia Fernanda. To biorąc pod uwagę, pani Sand nie myślała sprzeciwiać się woli Solange, tym bardziej że z jedynym wyjątkiem Chopina - wszyscy byli za Clésingerem, zarówno najbliżsi z Maurycym na czele, jak i dalsi, ale zaufani i życzliwi. Że jednak była roztropna z natury, że nie lubiła ryzykować, zwłaszcza gdy chodziło o szczęście córki, więc starała się nie przyspieszać biegu