Paryża, więc zażądała od Fryderyka, by i on tak samo zachował się wobec nich. W przeciwnym razie, jeśliby przyjął Clesingerów u siebie, jeśliby nie zastosował się do jej stanowczego życzenia, słowem, jeśliby trzymał nie z nią, ale z nimi, wówczas ona będzie zmuszoną wyciągnąć konsekwencje z takiego sposobu postępowania z jego strony. Pisząc zaś, jakie były powody zajść w Nohant, które wywołały cały zatarg, pani Sand nieomieszkała zaznaczyć, że najbardziej winna była we wszystkim Solange, bo jakimkolwiek był Clésinger, to jeszcze byłby "niezły", gdyby go Solange nie buntowała. Gdyby nie Solange, która miała najgorszy wpływ na męża w stosunku do matki, z pewnością nie doszłoby do tego, do czego doszło niestety. Nie życzyła też sobie pani Sand, by Chopin przyjechawszy do Nohant, gdzie go już oczekiwała na całe lato, starał się wstawiać u niej za Solange, by stał się jej orędownikiem wobec matki i dlatego postawiła mu z góry za warunek, że jeśli przyjedzie do Nohant, to mowy nie będzie między nimi o Solange. To "milczenie o córce" było "kondycją" zasadniczą, na którą pani Sand położyła największy nacisk.