który 16 lat po Ameryce wojażował, i nie mogłem się odczepić (cudne rzeczy! ale ich było za wiele na raz), tobym był poszedł na koncert Vieuxtempsa. Jutro obiecują hiszpański teatr (w operze włoskiej). Hiszpańska trupa przyjechała i dziś u dworu mają grać. Królowa hiszpańska matka jest tutaj teraz (Krystyna). Dziś przed Hiszpanami panna Rachel gra u dworu Atalię, w której ma być przecudną; nie widziałem jeszcze. Atalię dają z chórami Gosseca. Gossec był znany i szanowany kompozytor francuski na końcu przeszłego wieku. W chórach Atalii (które są dosyć nudne) zwykle na zakończenie grywali w ostatnich czasach bardzo piękny chór Stworzenia świata Haydna. Gossec, już bardzo stary będąc (temu ze 35 lat), słysząc to, powiedział w całej naiwności; je n'ai aucun souvenir d'avoir écrit cela. Bardzo mu łatwo wszyscy uwierzyli. Jeszcze trzy dni minęło: dziś 18. Wczoraj 7 lekcji dać musiałem niektórym, co na odjezdnem. Wieczorem zamiast ubierać się i wyjeżdżać aż na Faubourg St. Germain, poszedłem z Alkanem widzieć Arnala na Wodewilu w nowej sztuce pana Duvert pod tytułem: Ce que femme veut... Zabawny Arnal jak zwykle i opowiada publiczności, jak mu się psipsi chciało na chemin de fer i jak nigdzie aż do Orleanu nie mógł wysiąść. Ani