Otrzymała już w Nohant listy Pani. Zasługuje ona na współczucie, bo musi to być wielki cios dla niej, jestem tego pewny, i nie wątpię, że uczyni ona dla Pani wszystko, co jest w jej mocy. Odwagi więc i spokoju! Pozostawiam na stronie wszelkie kondolencje, bo wydają mi się one czymś bardzo błahym w obliczu prawdziwych cierpień. Będę do Pani pisywał często. Bądź Pani tylko spokojną o męża.

Oddany Pani Ch.

Czego Chopin nie zakomunikował strapionej pani Clésinger, choć się o tym dowiedział od jej męża, że to nie wierzyciele matki zajęli Hôtel de Narbonne, ale że to pani Sand właśnie uniemożliwiła wierzycielom Clésingera położenie aresztu na dochodach Solange. Była to niewątpliwie okoliczność, która z natury rzeczy musiała Clésingera o wiele przychylniej usposobić dla swej teściowej, tym bardziej że Sand za swej kilkudniowej bytności w Paryżu nieomieszkała widzieć się ze swym zięciem i pojednała się z nim, jak o tym świadczy jej drugi list do Solange, gdzie jej obiecywała stać się pomocą dla Clésingera.