wszystkich rodzin, a lud jest najlepszym z przyjaciół. Nie trzeba myśleć o czym innym". Co nie znaczyło przecież, by matka nie myślała o dzieciach. Jakoż i pani Sand, gdy się dowiedziała od Chopina, że została babką, zaraz napisała ciepły list do Solange z gratulacjami. Nie mogła przypuszczać, że w chwili gdy jej list przyjdzie do Guillery, Solange już będzie opłakiwać śmierć swej córeczki, zmarłej dnia 6 marca. Zrozpaczona, a przy tym sama jedna, bo Clésinger już był powrócił do Paryża, Solange nie wiedziała co czynić, a służąca jej, Luce, chciała pisać do pani Sand, żeby przyjechała. Jakoż napisała w imieniu swej pani, ale tylko doniosła o śmierci dziecka. W kilka dni później, już po pogrzebie córeczki, otrzymała Solange drugi list od matki z Nohant, z wyrazami współczucia, list "dosyć" serdeczny w tonie, a między innymi zawierający propozycję, by przyjechała do Paryża, dokąd i ona wróci wkrótce, a gdzie, jak sądzi, będzie mogła być przydatną jej mężowi.

Jeszcze przed otrzymaniem tego listu od matki, a bezpośrednio po śmierci dziecka i po otrzymaniu listu Chopina z dnia 5 marca z opisem jego rozmowy z panią Sand,