sposób oderwania go choć na czas krótki od ulubionej pracy, co tym bardziej stawało się pożądane, że w ciągu ostatnich paru tygodni, poprzedzających uroczysty popis w Szkole Głównej Muzyki, pracował więcej niż kiedykolwiek i ogromnie potrzebował wypoczynku. Po wtóre wycieczka taka obok rozrywek wszelkiego rodzaju dostarczała znakomitej możności ujrzenia i posłyszenia wielu rzeczy, co oczywiście nie mogło być bez wielce dodatniego wpływu na rozwój talentu Chopina. Gdy wreszcie stanęło na tym, że Fryderyk w projektowanej podróży przyłączy się do grona swych kolegów, że zaopatrzony w odpowieni fundusz wybierze się razem z nimi, radość jego na samą myśl o tym była bardzo wielka, gdyż obiecywał sobie po takim wojażu niezmiernie wiele.

Ale jak każdy medal ma dwie strony, tak i w tym razie w związku z tą podróżą, jeszcze przed jej dojściem do skutku, wyłoniła się kwestia, która na zapał Fryderyka wpływała ostudzająco, a nawet chwilami zniechęcała go wprost do wyjazdu. Oto zarówno przyjaciele jego, jak i ojciec nalegali nań, by koniecznie w czasie pobytu swego w Wiedniu, jeśli się nadarzy odpowiednia sposobność, dał się słyszeć publicznie. Ponieważ wystąpienie takie w