Ilustrując go muzyką, nadał mu Chopin w pierwszej strofie nastrój dramatyczny, dwie następne zaś - z opuszczeniem wszystkich dalszych - owiał miękkim i tęsknym liryzmem, w którym już drga tylko boleść i skarga, bez najmniejszego odcienia gniewu i groźby.

Larghetto appassionato Precz z moich oczu! Posłucham od razu. Precz z mego serca! I serce posłucha. Precz z mej pamięci! Nie, tego rozkazu Moja i twoja pamięć nie posłucha!

Andantino espressivo

Jak cień tym dłuższy, gdy padnie z daleka, Tym szerzej koło żałobne roztoczy; Tak moja postać, im dalej ucieka, Tym grubszym kirem twą pamięć omroczy.

Na każdym miejscu i o każdej dobie, Gdziem z tobą płakał, gdziem się z tobą bawił, Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie, Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił.