Jana z Tęczyna nie zapisał bytności Chopina na tym zebraniu u Grzymały, bo nie ulega wątpliwości, że jeśli na tym przyjęciu u przyjaciela Chopina znalazła się pani Sand, to musiał na nim być także i Chopin, który w tym czasie właśnie stał się prawie nieodstępnym towarzyszem słynnej romansopisarki.

W jaki sposób do tego przyszło? Rzecz miała się tak. Po kilkumiesięcznym pobycie w swej wiejskiej rezydencji w Nohant, skąd od jesieni nie ruszała się ani kroku, w ciągu wiosny i lata 1838 roku pani Sand raz po raz przyjeżdżała do Paryża, za każdym razem przebywając tu coraz dłużej. Mieszkała tu jako "madame Dupin" w małym mieszkanku na poddaszu w Hôtel de France przy rue Lafitte nr 3, zajęta pisaniem nowego romansu pt. Spiridion. Wieczory spędzała najczęściej u swej przyjaciółki, pani Marliani, żony konsula hiszpańskiego, w jej pięknie urządzonym mieszkaniu przy ulicy Grange-Bateliere nr 7, gdzie też przyjmowała odwiedziny swych paryskich przyjaciół.

Do tych przyjaciół zaczął się liczyć niebawem i Chopin, tak dalece nawet, że po niejakim czasie stał się