staczania walki z widmem i wspomnieniem innej kobiety (o ile by to nie była istota zdolna go, niezależnie ode mnie, doprowadzić do zguby). W tym razie zbyt wiele mam poszanowania dla własności, a raczej jest to jedyna własność, jaką szanuję. Nie chcę nikomu kraść nikogo, chyba gdyby chodziło o wykradzenie więźniów dozorcom więziennym albo o uratowanie skazanych z rąk katów. Powiedz mi, czy jest to może Rosja, której obraz dziecku naszemu stoi przed oczyma, gdyby tak było przypadkiem, błagałabym niebiosa o użyczenie mi wszystkich uroków Annidy, ażeby go uchronić od rzucenia się jej w objęcia; ale jeżeli to jest Polska, dajmy mu spokój. Nie ma nic takiego, co by dorównać mogło ojczyźnie, a gdy się ją raz posiada, nie trzeba myśleć o stworzeniu sobie innej. W tym przypadku starać się będę być dla niego po prostu rodzajem Włoch, które się jeździ zobaczyć, którymi się rozkoszuje w porze wiosennej, gdzie się jednak nie zostaje na zawsze, bo to jest kraj posiadający więcej słońca aniżeli łóżek i stołów, a życiowy komfort znajduje się poza jego granicami. Biedne Włochy! Świat cały o nich marzy, pragnie ich lub żałuje, ale nikt tam mieszkać nie może, bo jest to kraj nieszczęśliwy, nie mogący dać