znajdował się tu szereg etiud, prawie wszystkie mianowicie, jakie z czasem weszły do pierwszej serii Douze Grandes Etudes opus 10, z Etiudą c-moll włącznie i co najmniej drugie tyle mazurków, między którymi nie brakło ani Mazurka a-moll z roku 1827, ani Mazurków F-dur, C-dur i D-dur z roku 1830, ani tych wszystkich, które niebawem ukazać się miały jako opus 6 i 7, a nawet i niektórych z serii późniejszych, jak na przykład ów słynny Mazurek a-moll, "Żydkiem" zwany, który z czasem miał się znaleźć w serii Mazurków opus 17. Dalej szły polonezy, których jeżeli nie więcej, to w każdym razie było sześć: Polonez b-moll i Ges-dur, Polonez d-moll z roku 1827, Polonez B-dur z roku 1828 i Polonez e-molls z 1829, nie licząc pierwszych polonezów, pisanych w dzieciństwie, jak na przykład Polonez gis-moll z roku 1822 i wcześniejsze, jak ów z roku 1821 w tonie i-moll, albo wreszcie ów z roku 1818, As-dur, pisany ręką Żywnego. Walców było najmniej sześć: Grande Valse brillante Es-dur oraz walce pisane w Warszawie między rokiem 1827 a 1830, a więc: Es-dur, As-dur, h-moll, Des-dur i E-dur. Po walcach szły nokturny, których jeżeli nie więcej, to w każdym razie było sześć: 7 Nokturn e-moll z roku 1827, trzy