Teka kompozytorska Chopina w chwili przyjazdu jego we wrześniu roku 1831 nad Sekwanę była zapełniona całym szeregiem utworów, z których jedne, wykończone całkowicie, od razu mogły być drukowane, inne zaś, pozaczynane i naszkicowane dopiero, jeszcze się domagały ostatecznego wykończenia. I jednych, i drugich było bardzo wiele, znacznie więcej, niż to przypuszczają niektórzy.
Prym trzymały kompozycje w wielkim stylu, na fortepian z orkiestrą, a więc przede wszystkim dwa Koncerty, i-moll i e-moll, wielka Fantazja A-dur na tematy z pieśni polskich, wielkie Rondo a la Krakowiak F-dur oraz wielki Polonez Es-dur, poprzedzony słynnym Andante spianato. Z utworów na fortepian z towarzyszeniem innych instrumentów, oprócz Tria g-moll na fortepian ze skrzypcami i wiolonczelą, pierwsze miejsce zajmował Polonez C-dur na fortepian z wiolonczelą. Resztę stanowiły utwory na sam fortepian. Tych było przynajmniej drugie tyle co tamtych. Oprócz manuskryptu Ronda C-dur na dwa fortepiany i Ronda Es-dur z introdukcją -
— 1 —