Chopina z Marią nie wywarło na pozór prawie żadnego wpływu na przyjazny stosunek rodziny Wodzińskich do rodzeństwa Fryderyka. Oto co w tej kwestii opowiada pani Kościelska: "Ile razy zdarzyło się nam być w Warszawie, zawsze bywaliśmy u Chopinów, zawsze nasz stosunek z nimi był nadzwyczaj serdeczny". Niestety, pozory mylą bardzo często; myliły i w danym wypadku.

W ten sposób upłynęły dwa lata. W 1840 roku zaręczyła się Maria z młodym Józefem Skarbkiem, synem tego samego hrabiego Fryderyka Skarbka, na którego intencję Chopin otrzymał imię Fryderyka. Był to młodzieniec wielkich zalet moralnych i umysłowych, wielkiej zacności charakteru, nieposzlakowanej cnoty. Prawie w równym wieku z Marią, ale młodszy od niej, bardzo prędko zyskał jej względy. Ciemny szatyn, o rysach subtelnych, o piwnych oczach, wysmukły, wzrostu słusznego, uchodził za ładnego chłopca, przy czym cieszył sią wzorową opinią. Nie dziw więc, że państwo Wodzińscy nic nie mieli przeciwko niemu, zwłaszcza gdy Maria naprawdę zdawała się być zakochaną. "Gdy już Marynia była zaręczona ze Skarbkiem - opowiada pani Kościelska - i zjechałyśmy z matką