to było koło maja i wolałbym był powiedzieć jak trwożyć pismem, ale kiedy się inaczej stał o..." Słowa te znakomicie odsłaniały wszystkie zamysły Chopina, a nawet kto wie, czy nie zostały napisane w tym celu, żeby pani Wodzińska zrozumiała ich ukryte, a właściwe znaczenie. A znaczyły one to: otrzymawszy w maju 1837 roku wiadomość od Antoniego Wodzińskiego, że został ranny w bitwie pod Huesca, Chopin zamiast o tym pisać do Służewa, przekonany, że lada dzień otrzyma list stamtąd naznaczający mu czas i miejsce spotkania za granicą, zdecydował się tę smutną wiadomość o Antosiu zakomunikować państwu Wodzińskim ustnie, co by zawsze zrobiło mniejsze wrażenie niż list z wieścią o rannym synu. Dlatego nic o tym wszystkim nie napisał do pani Wodzińskiej; bo i po co "trwożyć listem" całą rodzinę, kiedy za parę tygodni zobaczy się z nimi... A czego dla s i e b i e spodziewał się po tym spotkaniu z Marią, o tym pani Wodzińska wiedziała równie dobrze jak i on. I dlatego właśnie postanowiła zapobiec temu spotkaniu, nie wyjeżdżając za granicę (choćby po Józię do Drezna), i uwiadomić o tym Chopina, że projektowany, a poniekąd przyrzeczony mu wyjazd "w maju lub czerwcu" został odłożony na razie, nie wiedzieć