powód, ażeby pani Wodzińska mogła się uważać za zwolnioną z wszelkich zobowiązań i przyrzeczeń, zaciągniętych względem Fryderyka, że zdaniem jej - słusznym zupełnie - człowiek w tym stanie zdrowia, co Chopin, powinien myśleć o kuracji, a nie o małżeństwie, że takie małżeństwo z człowiekiem zagrożonym suchotami nie przedstawiało żadnych gwarancji szczęścia, zwłaszcza dla takiej panny jak Maria, młodej, zdrowej, silnej, pełnej temperamentu, rwącej się do życia i użycia, i że podobne kwestie musiano poruszać w Służewie, z tego sobie Chopin doskonale zdawał sprawę. Rozumiał, że sprawa zaczynała przybierać fatalny obrót, że wobec nacisku, jaki Wodzińscy kładli na jego zdrowie, o które tak się lękali od pierwszej chwili, powinien być przygotowany na wszystko najgorsze.

Naturalnie, że pisząc do Służewa, przy czym sam pewno nie omieszkał donieść, że zachorował na grypę, ale już powoli wraca do zdrowia, nie zdradzał się ze swymi obawami i podejrzeniami, a natomiast starał się podać najwięcej wiadomości o Antonim Wodzińskim, który obecnie bawił w Saragossie, ale nic nie pisał o sobie ani do Chopina, ani do któregokolwiek ze znajomych w Paryżu,