wychować na kosmopolitów...]"

I

Oczywiście, że Chopina, od chwili gdy we wrześniu roku 1823 wstąpił do IV klasy licealnej, więcej pociągały nauki humanistyczne, a więc historia i literatura, zwłaszcza historia i literatura polska, aniżeli łacina i greka oraz wszelkie nauki matematyczne i przyrodnicze. O ile pierwszych uczył się z prawdziwym upodobaniem, z niekłamanym zajęciem, o tyle drugie nudziły go w mniejszym lub większym stopniu, co jednak nie znaczy wcale, by się w przedmiotach tych, których się uczył z musu, zaniedbywał, by z nich miał złe stopnie. Miało się całkiem przeciwnie, w czym pewno niemała zasługa przypadała jego korepetytorowi, Feliksowi Żochowskiemu, a przede wszystkim Mikołajowi Chopinowi, który dawał staranne baczenie na swego jedynaka, by zawsze umiał zadane lekcje, by pod tym względem mógł być wzorem dla całego pensjonatu.

Lubiany przez kolegów, ze wszystkimi pozostawał na jak najlepszej stopie, ciesząc się nie tylko ich sympatią,