godnego wystąpienia przed liczną i doborową publicznością, "nowy Mozart" szczególniej był zadowolony z pięknego i szerokiego kołnierzyka, który mu włożono na ciemny spencerek. Kiedy zaś po jego powrocie do domu nie mogąca być na koncercie pani Chopinowa, wziąwszy jedynaka swego na kolana, wypytywała go, co też się najwięcej publiczności podobało, odpowiedział bez wahania, że jego kołnierzyk. "Wie mama, wszyscy na mój kołnierzyk patrzyli."

Uwieńczeniem tego pierwszego publicznego wystąpienia małego Frycka, wystąpienia będącego zarazem i dobrym uczynkiem, było osobiste podziękowanie ze strony Niemcewicza, co się równało zaszczytowi nie lada, zważywszy wyjątkowe stanowisko, jakie dostojny autor Powrotu posła zajmował w ówczesnym społeczeństwie.

Od chwili tego swego pierwszego wystąpienia publicznego na estradzie koncertowej, które jednocześnie było jego pierwszym sukcesem jako fortepianisty, stał się "Szopenek", jako osobliwość muzykalna, najmilej widzianym gościem w najznakomitszych salonach warszawskich. Wstęp do nich, tak utrudniony w ogóle, otworzył mu przede wszystkim