"szukającą szczęścia w cichym i spokojnym pożyciu domowym, umiejącą wytworzyć sobie atmosferę pełne pogody i ciepła serdecznego, a w dzieci swoje zaszczepić gorące wzajemne przywiązanie, dać im wielki zasób uczciwości, wrażliwości na wszystko, co dobre, szlachetne i piękne, wyrobić w nich poważny i stały arriere fond charakteru, złożony z prawdziwie etycznych i moralnych pierwiastków".

Ale poza tym była to jeszcze dusza artystyczna i poetyczna, eine schöne Seele, co szczególnie ujawniało się we wrodzonym pociągu i talencie do muzyki. Wychowana starannie - dzięki opiece Skarbków - nie tylko władała biegle językiem francuskim, co na owe czasy było pierwszym warunkiem wykształcenia panny ze szlacheckiego domu, ale nadto, będąc nadzwyczaj muzykalną z natury, bardzo ładnie grała na fortepianie, że zaś i głos miała dźwięczny, więc śpiewała nie gorzej, niż grała, jedno i drugie czyniąc z dziwną poezją, którą widocznie miała w duszy. Ta jej bezpretensjonalna muzykalność była jednym z czynników, który ku niej pociągnął duszę Mikołaja Chopina, nie dość bowiem, że śpiewała polskie piosenki, te, które