pozwalało żyć dostatniej, nigdy nie wydawał całych dochodów, nigdy nie żył z dnia na dzień, lecz zawsze myślał o zachowaniu grosika na czarną godzinę. Garder une poire pour la soit - było jego ulubionym i stale, zarówno w mowie potocznej, jak w listach używanym wyrażeniem.

Wieloma pokrewnymi cechami charakteru, a zwłaszcza pracowitością i skrzętnością, odznaczała się i pani Mikołajowa Chopinowa, "najgodniejsza z kobiet", jak ją nazywali jedni, a pełna kobiecości i "niezwykłej słodyczy charakteru", jak się o niej wyrażali drudzy. "Pani Chopinowa - charakteryzuje ją jeden z jej dobrych znajomych - którą bliżej ją znający miłowali i szanowali, była typem rządnej, zapobiegliwej a pracowitej polskiej gospodyni, co to bez chciwości i cudzej krzywdy umie z drobiazgów kłaść fundamenty pod przyszłą, na starość zacnie uzbieraną fortunę." Nadzwyczaj łagodnego usposobienia, bardzo religijna, stworzona na matkę i żonę, była to kobieta, dla której mąż i dzieci stanowiły główną oś wszystkich myśli i uczuć. To sprawiało, że z mężem swym, do którego była szczerze przywiązana, tworzyła rzadko dobraną parę,